strona główna forum dyskusyjne


























Ostatnio dodane komentarze


Komentarze w/g numeru zdjęcia:
  
Słowa w komentarzach:
  
Komentarze użytkownika:
  


Spał w rzepaku o godzinie 21 wyszedł na pszenice....
17-07-15 11:29
autor: Rajmund Raczyński
ocena:
autor: konrad1976
17-07-15 23:25
16-07-15 21:18
autor: dkopov
ocena:
autor: senior64
17-07-15 23:19
Amator "owsianki" pozyskany z podchodu. -3- dzik w sezonie. Dziękuję św. Hubercie
16-07-15 15:08
autor: tomek_
ocena:
autor: senior64
17-07-15 23:19		Spał w rzepaku o godzinie 21 wyszedł na pszenice....
17-07-15 11:29
autor: Rajmund Raczyński
ocena:
autor: senior64
17-07-15 23:18
Kolejne dwa wyjazdy i dwa podniesione dziki. Praca na kabanie ze zdjęcia nie warta opisu - 150 metrów szybkiej pracy Artiego i na środku pola pszenicy zguba została odnaleziona. Wlot na lekko spóźnionej komorze, wylot przez miękkie. Ciekawy przypadek warty opisu miałem we wtorek. Zadzwonił kolega z koła,który na łubinie oddał strzał do dzika. Zaobserwował reakcję zwierza na strzał i bezładną ucieczkę postrzałka przez łan żyta. na drodze między łanami zboża znalazł obcierkę z farby i trochę treści. Typowy strzał na żołądek. Na robotę zabrałem oba jamniory - była okazja aby Mauser nabrał doświadczenia u boku Artiego. Na pierwszy ogień poszedł junior. Od początku zdecydowanie poprowadził na otoku w kierunku lasu. Brak farby uniemożliwiał mi weryfikację prawidłowości jego pracy ale po zachowaniu widziałem,że idzie dobrze. Po wejściu w las od razu zanurzyliśmy się w dosyć gęstych, choć suchych z dołu świerkach. I tutaj idąc za Mauserem udało mi się kilka razy zaobserwować farbę co bezwględnie potwierdziło,że pracuje prawidłowo. Uszliśmy około 350 metrów od momentu rozpoczęcia pracy, gdy nagle jak z pod ziemi, może 2 metry od nas, wystartował dzik. Szarpnięcie otokiem i krótka komenda osadziły Mausera na miejscu. Oględziny łoża nie pozostawiały wątpliwości,że to nasz postrzałek. Ponieważ Mauser nie miał jeszcze okazji pracować samodzielnie w nocy wykonałem szybki telefon do ojca,który czekał w aucie razem z kolegą aby podłożył Artiego luzem od zestrzału. Po 3 minutach Artus minął nas i jak zaprogramowany ruszył trasą ucieczki kabana. Po kilku minutach basowy szczek oznajmił kniei,że rozpoczęła się walka. Momentalnie zwolniłem Mausera do pracy luzem i kontrolując jego poczynania na Astro czekałem co będzie dalej, podążając wolno w stronę głoszącego Artusa. Po chwili jednak zapadła cisza. Konsternacja - co teraz? Rzut okiem na Garmina i widzę,że Mauser przesunął się jakieś 400 metrów w głąb lasu. Po sposobie przemieszczania się nie miałem wątpliwości,że trzyma trop. Po Artim ani śladu - nie miał Garmina więc sytuacja trochę nam się skomplikowała. Szybki powrót do auta, namiar na Mausera i ruszamy. Po osiągnięciu dystansu 50 metrów od psa, odwołuję gwizdkiem młodego z pracy na tropie i pakuję do transportera. Zostało nam jeszcze zaczekać aż Arti zlokalizuje kabana i da głos. Po krótkiej naradzie rozjeżdżamy się w miejsca, gdzie na tym sektorze niemal bankowo barłożą dziki i czekamy aż zacznie się corrida. Teren trudny - meandrujący rów wpadający do jeziora spiętrzony przez tamy bobrowe utworzył spore rozlewisko w pagórkowatym terenie. Dół porośnięty olchą i trzciną, zbocza gęstwiną świerkową. Arti odezwał się kilka razy ale zawsze na sporym dystansie - zanim zdążyłem podejść kilkaset metrów zapadała cisza. Podejrzewałem,że dzik przepływa z jednego brzegu na drugi bawi się z jamniorem w ciuciubabkę. Taka zabawa nie mogła trwać wiecznie - po pół godziny krążenia po lesie odebrałem telefon od ojca z namiarem,gdzie słyszy psa. Podjechaliśmy z kolegą autem na miejsce,w którym byliśmy już dwukrotnie i tym razem nie miałem wątpliwości,że Arti ma postrzałka na udeptanej ziemi. Chwilę trwało zanim po tamie przeprawiłem się na drugi brzeg rozlewiska i wspiąłem na zbocze, gdzie schował się dzik po czym zakończyłem ten nierówny pojedynek. Ze względu na teren,w którym przyszło nam pracować, konieczność poszukiwania psa i ilość wylanego potu będę miał długo w pamięci tą pracę.
17-07-15 15:51
autor: Ławny
ocena:
autor: Tabasco
17-07-15 23:13		Spał w rzepaku o godzinie 21 wyszedł na pszenice....
17-07-15 11:29
autor: Rajmund Raczyński
ocena:
autor: Dingo
17-07-15 23:13
Kolejne dwa wyjazdy i dwa podniesione dziki. Praca na kabanie ze zdjęcia nie warta opisu - 150 metrów szybkiej pracy Artiego i na środku pola pszenicy zguba została odnaleziona. Wlot na lekko spóźnionej komorze, wylot przez miękkie. Ciekawy przypadek warty opisu miałem we wtorek. Zadzwonił kolega z koła,który na łubinie oddał strzał do dzika. Zaobserwował reakcję zwierza na strzał i bezładną ucieczkę postrzałka przez łan żyta. na drodze między łanami zboża znalazł obcierkę z farby i trochę treści. Typowy strzał na żołądek. Na robotę zabrałem oba jamniory - była okazja aby Mauser nabrał doświadczenia u boku Artiego. Na pierwszy ogień poszedł junior. Od początku zdecydowanie poprowadził na otoku w kierunku lasu. Brak farby uniemożliwiał mi weryfikację prawidłowości jego pracy ale po zachowaniu widziałem,że idzie dobrze. Po wejściu w las od razu zanurzyliśmy się w dosyć gęstych, choć suchych z dołu świerkach. I tutaj idąc za Mauserem udało mi się kilka razy zaobserwować farbę co bezwględnie potwierdziło,że pracuje prawidłowo. Uszliśmy około 350 metrów od momentu rozpoczęcia pracy, gdy nagle jak z pod ziemi, może 2 metry od nas, wystartował dzik. Szarpnięcie otokiem i krótka komenda osadziły Mausera na miejscu. Oględziny łoża nie pozostawiały wątpliwości,że to nasz postrzałek. Ponieważ Mauser nie miał jeszcze okazji pracować samodzielnie w nocy wykonałem szybki telefon do ojca,który czekał w aucie razem z kolegą aby podłożył Artiego luzem od zestrzału. Po 3 minutach Artus minął nas i jak zaprogramowany ruszył trasą ucieczki kabana. Po kilku minutach basowy szczek oznajmił kniei,że rozpoczęła się walka. Momentalnie zwolniłem Mausera do pracy luzem i kontrolując jego poczynania na Astro czekałem co będzie dalej, podążając wolno w stronę głoszącego Artusa. Po chwili jednak zapadła cisza. Konsternacja - co teraz? Rzut okiem na Garmina i widzę,że Mauser przesunął się jakieś 400 metrów w głąb lasu. Po sposobie przemieszczania się nie miałem wątpliwości,że trzyma trop. Po Artim ani śladu - nie miał Garmina więc sytuacja trochę nam się skomplikowała. Szybki powrót do auta, namiar na Mausera i ruszamy. Po osiągnięciu dystansu 50 metrów od psa, odwołuję gwizdkiem młodego z pracy na tropie i pakuję do transportera. Zostało nam jeszcze zaczekać aż Arti zlokalizuje kabana i da głos. Po krótkiej naradzie rozjeżdżamy się w miejsca, gdzie na tym sektorze niemal bankowo barłożą dziki i czekamy aż zacznie się corrida. Teren trudny - meandrujący rów wpadający do jeziora spiętrzony przez tamy bobrowe utworzył spore rozlewisko w pagórkowatym terenie. Dół porośnięty olchą i trzciną, zbocza gęstwiną świerkową. Arti odezwał się kilka razy ale zawsze na sporym dystansie - zanim zdążyłem podejść kilkaset metrów zapadała cisza. Podejrzewałem,że dzik przepływa z jednego brzegu na drugi bawi się z jamniorem w ciuciubabkę. Taka zabawa nie mogła trwać wiecznie - po pół godziny krążenia po lesie odebrałem telefon od ojca z namiarem,gdzie słyszy psa. Podjechaliśmy z kolegą autem na miejsce,w którym byliśmy już dwukrotnie i tym razem nie miałem wątpliwości,że Arti ma postrzałka na udeptanej ziemi. Chwilę trwało zanim po tamie przeprawiłem się na drugi brzeg rozlewiska i wspiąłem na zbocze, gdzie schował się dzik po czym zakończyłem ten nierówny pojedynek. Ze względu na teren,w którym przyszło nam pracować, konieczność poszukiwania psa i ilość wylanego potu będę miał długo w pamięci tą pracę.
17-07-15 15:51
autor: Ławny
ocena:
autor: rogacz123
17-07-15 22:48		Kolejny myłkus :-)
17-07-15 18:46
autor: mozart
ocena:
autor: rogacz123
17-07-15 22:42
Kolejny myłkus :-)
17-07-15 18:46
autor: mozart
ocena:
autor: Lewandowski M
17-07-15 21:47		Kolejny myłkus :-)
17-07-15 18:46
autor: mozart
ocena:
autor: drzemlik
17-07-15 20:40

Wróć do wyboru galerii <<poprzednie     następne>>
Szukaj   |   Ochrona prywatności   |   Webmaster
Tetra Polska Sp. z o.o.