strona główna forum dyskusyjne


























Ostatnio dodane komentarze


Komentarze w/g numeru zdjęcia:
  
Słowa w komentarzach:
  
Komentarze użytkownika:
  


Styczniowa Pełnia, inne miejsce, tym razem mroźno, i spokój ,około północy z lasu wysuwa mi się ten dzik, przez łąkę ciągnie na pobliskie Dęby, strasznie ruchliwy ale chwila jego nie uwagi pozwoliła oddać celny strzał. Darz Bór !
19-02-15 21:27
autor: Emill
Jeden z Was miał szczęście a drugi miał pecha.Zasłużenie byłeś tym pierwszym.Powodzenie na księżycu lutowo-marcowym.
ocena:
autor: fuksiarz
19-02-15 22:11
Styczniowa Pełnia ! Wiatr jakiego już dawno nie było, korony drzew dosłownie kładły się na ziemię, jednak nie przeszkodziło Mi , ani wataszce dzików ,którą spotkałem na kukurydzisku. I taki oto jegomość został ze Mną. Darz Bór.
19-02-15 21:27
autor: Emill
Przyjmij Emilu szczere gratulacje ode mnie,jako od pierwszego.Z takimi niema problemu z załadunkiem do samochodu i później kręgosłup nie boli.Darz Bór
ocena:
autor: fuksiarz
19-02-15 22:09
M 1. Może wygód nie ma ale nagrodą są piękne widoki i wrażenia. Czasami i czarnuszek się trafi :-)
13-02-15 10:27
autor: Felek
Takie wypady uwielbiam, te obserwacje wszystkiego nieraz godzinami chłonę jak tlen....! Niema mróz, zimno, jedynie wiatr nieraz dokucza, ale zawsze mam w akcesoriach komin i nieco większą papachę i czas się dla mnie nie liczy !! Jak uznam, że jestem nasycony to wracam do domu, chyba, że coś strzelę to siła wyższa, ale te godziny na ambonie uwielbiam !!
ocena:
autor: Włodas
19-02-15 21:41
Zrzuty "starego znajomego" średnica pieczęci 13mm, pierwsza głowa. Ale z ubarwienia części twarzowej to starszy.
06-12-09 14:34
autor: sumada
Jakoś nie chce mi się wierzyć, że to pierwsza głowa.
ocena:
autor: sachar
19-02-15 21:40

10-08-07 10:12
autor: Fabio
Widzieć i mieć w łowisku, a dopiero mieć go na fotce to mega rarytas, ale strzelić to ....NIE...!! OZDOBA ŁOWISKA !!
ocena:
autor: Włodas
19-02-15 21:32

19-02-15 18:59
autor: jesion77
Podał w opisie że 3,36
ocena:
autor: leszekb
19-02-15 21:28

19-02-15 12:32
autor: Lupus

ocena:
autor: TERIER58
19-02-15 21:18
Miałem strzelać do wycinka, ale ten wmieszał się w watahę loch z warchlakami. A o strzale do warchlaka też nie było mowy - miałem w odstrzale tylko większe dziki (warchlaki były wpisywane od października). Dziki więc spokojnie się oddaliły. Po kilku minutach trzasnęła złamana kukurydza. Oparłem broń o pastorał, w lewej ręce lornetka. Coś mi się wydawało, że Święty Hubert wystawi mi nie byle co! Nie myliłem się. Gdy w szkłach lornetki zobaczyłem sylwetkę dzika, który po wyjściu z łanu kukurydzy podążał tropem watahy, błyskawicznie złożyłem się do strzału. Bardzo delikatnie zagwizdałem - odyniec stanął jak wryty. W tym samym momencie krzyż lunety już był między świecą a słuchem. Został w ogniu. 120 kg, a oręż otarł się o brąz.
22-10-14 18:31
autor: Bostyniec

ocena:
autor: gawronn
19-02-15 21:17
Tego odyńca strzeliłem dzień przed Wigilią 2010 roku. Gdy do niego podszedłem po strzale, spodziewałem się, że będzie ważył około 90 kg. Wyglądał naprawdę efektownie. Okazało się, że miał… 58 kg. Wszystko dlatego, że miał wcześniej „ważniejsze sprawy” na głowie niż żerowanie. Akurat tego wieczoru nadrabiał zaległości na polu po kukurydzy. Podejście go na pewny strzał w szczerym polu zajęło mi około godziny. Miałem obawy o możliwość szarży w przypadku nieprecyzyjnego strzału. W pobliżu żadnego drzewka, na które można by wskoczyć w razie czego. Na szczęście obawiałem się niepotrzebnie. Strzał na łopatkę zatrzymał odyńca  na miejscu. Oręż 17,5 cm. Przygoda była niesamowita… Polowanie na dziki z podchodu w księżycowe noce uważam za jeden z najbardziej atrakcyjnych i emocjonujących rodzajów łowów. Zwłaszcza, jeśli ma się do czynienia z pojedynkiem.
17-11-14 22:25
autor: Bostyniec

ocena:
autor: gawronn
19-02-15 21:16
Tego wieczoru wiedziałem, że czekam na dużego dzika. Ale nie wiedziałem, że... aż tak dużego. Bardzo jasna, wrześniowa noc. Na niebie ani jednej chmurki, a księżyc w pełni. Wiadomo, że w taką pogodę dziki niechętnie wychodzą na otwarte. Do tego po drugiej stronie jeziora jakaś impreza z bardzo głośną muzyką. Widziane po południu świeże tropy narobiły mi wielkich nadziei, jednak po przesiedzeniu około 2 godzin na ambonie zacząłem wątpić, że odyniec wychyli chociaż gwizd z zarośli w takich warunkach. Jednak nic sobie z tego nie robił. Dwukrotne trzaśnięcie złamanej gałązki zdradziło jego zbliżanie się do mnie. Czekałem złożony do strzału. Gdy wyszedł pewnym krokiem na łąkę i zatrzymał się, mimo odległości około 50 m rzuciłem szybko okiem przez lornetkę. Prawdopodobnie zaczął łapać mój wiatr, na strzał wykorzystałem chyba ostatnią możliwą sekundę. Jak widać po pieczęci, nie zrobił ani kroku więcej. Ważył 141 kg, szable jednak niewielkie - 16,5 cm. Radość i tak była ogromna.
22-11-14 21:28
autor: Bostyniec

ocena:
autor: gawronn
19-02-15 21:14

Wróć do wyboru galerii <<poprzednie     następne>>

Szukaj   |   Ochrona prywatności   |   Webmaster
Tetra Polska Sp. z o.o.